U bent hier

Internationale kerkgenootschappen verdienen meer aandacht

Kaydee Naarden is vierdejaars student Bachelor Cultuur Erfgoed aan de Reinwardt Academie te Amsterdam. Toen ze het keuzevak 'Erfgoed en Religie' volgde, besloot ze onderzoek te doen naar migrantenkerken en herbestemming van kerkgebouwen, want, zo luidt de titel van haar artikel: ‘Migrantenkerken verdienen meer aandacht’.

Bovenstaande afbeelding: Zicht op het altaar - Blijdorpkerk in Rotterdam (Foto: Kaydee Naarden)

Waarom heb je dit onderwerp gepakt?

‘In het keuzevak 'Erfgoed en Religie' werd de musealisering van religieuze objecten behandeld. Dat was voornamelijk gericht op de drie wereldreligies: Islam, Jodendom en Christendom. Tijdens dit vak kwam ook het herbestemmen van kerkgebouwen ter sprake, maar niet het herplaatsen of ontzamelen van de collecties binnen deze kerken. Ik raakte geïnteresseerd en ben me er verder in gaan verdiepen. Tijdens mijn vooronderzoek stuitte ik op het artikel 'Grenzeloos Erfgoed' van Anneloes van Kuijk (Projectleider Internationale Diversiteit bij het Katholiek Documentatie Centrum aan de Radboud Universiteit). Daardoor besloot ik om het onderzoek toe te spitsen op migrantenkerken en de herbestemming van kerken. 

Wat is je hierbij opgevallen?

‘Wat mij tijdens het onderzoek het meeste opviel was hoe slecht migrantenparochies worden gezien door de burgerlijke gemeentes. Het blijkt voor een gemeente namelijk moeilijk om deze gemeenschappen goed in beeld te krijgen. Dat komt door een gebrekkige registratie, maar ook door de voortdurende aanwas en afname van verschillende groepen. Daarnaast is het migrantenchristendom zeer versnipperd. De meeste kerkgemeenschappen volgen namelijk etnische lijnen en zijn lokaal georganiseerd. Vooral deze versnippering viel mij erg op. Ik had hier nooit echt bij stil gestaan totdat ik het tegen kwam in mijn onderzoek.’ 

Wat heeft je het meest verbaasd?

‘Ik ben gaan kijken hoe het in de praktijk werkt bij de Blijdorpkerk in Rotterdam en het verbaasde mij hoe goed verschillende kerkgemeenschappen samen een kerkgebouw kunnen delen. Zowel de H.Albertus-parochie als Parochie Nossa Senhora da Paz hebben het samengaan in één kerkgebouw goed opgepakt. Daarbij viel ook op hoe goed het kerkgebouw zelf dit gezamenlijke gebruik aan kon. Buiten de inbouw van nevenruimten en de toevoeging van een aantal beelden zijn er vooralsnog geen grootschalige ingrepen in het kerkgebouw of haar interieur gedaan. En, minstens zo belangrijk: er werd door beide parochies positief naar de gezamenlijke toekomst gekeken. Oude en nieuwe geloven kunnen dus heel goed samen in een kerkgebouw.’

Lees het artikel van Kaydee Naarden: Migrantenkerken verdienen meer aandacht

Reacties