U bent hier

Blog: De kapelaan op de bromfiets

dinsdag 19 februari 2019 - 10:45

Gouverneurshuis Museum Bronbeek

Onlangs kreeg ik van de militaire vleugel van mijn familie een uitnodiging om van een rijsttafel te gaan genieten in de Kumpalan, het Indisch restaurant bij museum Bronbeek in Arnhem. Die uitnodiging bracht herinneringen terug aan de kerk waar ik zestig jaar geleden misdienaar was.

Bronbeek is een voormalig landgoed waarop nu een museum met Indisch erfgoed en een verzorgingstehuis voor oud-militairen zijn gevestigd. Meer dan zestig jaar geleden waren er in de lange witte gangen van het gebouw ook al museale stukken te vinden. Maar toen was Bronbeek voornamelijk een rusthuis voor oud-militairen van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL). Arnhemmers waren wel bekend met deze militairen, uitgedost in een antiek uniform. Zo kenden veel mensen toen Flip, een van de pensionado’s die regelmatig in de stad te zien was en graag met bezoekers van Bronbeek op de foto ging.

Het verzorgingshuis had in de jaren vijftig geen geestelijke verzorgers. De aangrenzende Rooms-Katholieke parochie van de St. Jozefkerk en de protestante gemeente van de Paasberg waakten over het zielenheil van de oud-militairen. Parochianen en gemeenteleden merkten niets van deze extra taak van de pastores. Je zag de oud-militairen ook nooit bij missen of diensten, want Bronbeek had zelf een multifunctionele kapel (een term die in de jaren vijftig nog niet bestond, aangezien het kerkbezoek toen nog niet terugliep). De kapel werd regelmatig op zondagen en bij speciale gelegenheden gebruikt, bijvoorbeeld bij een mis ter nagedachtenis van een overleden militair.

Dan rukte de kapelaan uit op zijn bromfiets, met in zijn tassen de benodigdheden voor de mis, inclusief een flesje miswijn, en mij als misdienaar achterop. Het gezelschap werd opgewacht en door de lange witte gangen naar de kapel geleid, waar de oud-militairen in uniform naar binnen schuifelden. Na de mis werd alles weer ingepakt en begeleidde een oud-militair de kapelaan en mij naar het gouverneurshuis. Daar werden ze begroet door de gouverneur en werd het gezelschap naar de ontbijttafel geëscorteerd. De gouverneur en de kapelaan zaten aan het ene hoofdeinde van een heel lange tafel. Ik zat aan het andere eind.

Het is bij ontbijten in het gouverneurshuis gebleven. Intussen heb ik wel weer de lange witte gangen met grote planten en militaire artefacten kunnen bekijken. En heb ik het restaurant op het museumterrein bezocht. De tafel van de Kumpalan was weliswaar aanzienlijk korter dan die in het gouverneurshuis, maar de rijsttafel met een grote keuze uit sambalsmaken was uitzonderlijk.

Door Jak Boumans 

Tags 
Gelderland
Taal 
Nederlands

Reacties